Jeszcze kilka lat temu pojęcie „marki” kojarzyło się głównie z biznesem i komercyjnym marketingiem. Dziś coraz częściej dotyczy również instytucji kultury — w tym bibliotek.
I nie chodzi wyłącznie o logo, identyfikację wizualną czy obecność w mediach społecznościowych.
Nowoczesna marka biblioteki to przede wszystkim:
- sposób komunikacji,
- doświadczenie użytkownika,
- relacje z mieszkańcami,
- atmosfera miejsca,
- wartości, które reprezentuje instytucja,
- emocje, jakie budzi w społeczności.
Współczesne biblioteki coraz częściej konkurują nie tylko o uwagę odbiorców, ale również o ich zaangażowanie i obecność w życiu lokalnym.
Biblioteka jest dziś doświadczeniem, nie tylko miejscem
Zmieniają się oczekiwania użytkowników instytucji kultury. Coraz większe znaczenie ma nie tylko oferta, ale również sposób, w jaki odbiorca doświadcza kontaktu z biblioteką.
Znaczenie zaczynają mieć:
- atmosfera,
- komunikacja,
- estetyka,
- dostępność,
- otwartość,
- jakość relacji.
Użytkownicy coraz częściej zapamiętują nie tylko wydarzenie czy książkę, ale przede wszystkim:
- klimat miejsca,
- sposób traktowania,
- emocje związane z uczestnictwem,
- poczucie przynależności do społeczności.
To właśnie dlatego marka biblioteki coraz częściej budowana jest poprzez codzienne doświadczenia mieszkańców.
Nowoczesny wizerunek nie oznacza „korporacyjności”
Wiele instytucji kultury obawia się, że budowanie marki oznacza konieczność agresywnego marketingu lub utraty autentyczności.
Tymczasem w przypadku bibliotek siłą marki może być właśnie:
- lokalność,
- wiarygodność,
- relacyjność,
- autentyczność,
- społeczny charakter działalności.
Nowoczesna marka biblioteki nie musi przypominać marki komercyjnej.
Coraz częściej jej największą wartością jest:
- zaufanie,
- otwartość,
- kultura dialogu,
- poczucie bezpieczeństwa,
- budowanie wspólnoty.
I właśnie te elementy zaczynają dziś wyróżniać najbardziej rozpoznawalne biblioteki.
Marka biblioteki buduje się każdego dnia
Wizerunek instytucji nie powstaje wyłącznie podczas dużych wydarzeń czy kampanii promocyjnych.
Buduje się również poprzez:
- codzienną komunikację,
- kontakt z użytkownikami,
- sposób prowadzenia social mediów,
- organizację przestrzeni,
- jakość wydarzeń,
- relacje z mieszkańcami,
- spójność działań.
Coraz większego znaczenia nabiera również konsekwencja komunikacyjna:
- język,
- estetyka,
- sposób prezentowania wydarzeń,
- klimat publikowanych materiałów.
To właśnie dzięki temu biblioteka może stać się miejscem rozpoznawalnym i zapamiętywanym przez społeczność.
Ludzie coraz częściej wybierają miejsca, z którymi mogą się utożsamiać
Współczesna komunikacja coraz silniej opiera się na emocjach i relacjach.
Użytkownicy instytucji kultury szukają dziś miejsc:
- autentycznych,
- otwartych,
- angażujących,
- odpowiadających na realne potrzeby społeczności.
Dlatego coraz większe znaczenie ma nie tylko to, co biblioteka organizuje, ale również:
- jak mówi o swoich działaniach,
- jakie wartości reprezentuje,
- jaką atmosferę tworzy,
- czy buduje poczucie wspólnoty.
To właśnie te elementy zaczynają tworzyć nowoczesną markę instytucji kultury.
Bibliotekarz staje się współtwórcą wizerunku instytucji
Zmieniająca się rola bibliotek wpływa również na znaczenie kompetencji komunikacyjnych pracowników.
Coraz częściej bibliotekarze współtworzą:
- komunikację instytucji,
- relacje z użytkownikami,
- działania promocyjne,
- obecność biblioteki w mediach społecznościowych,
- atmosferę wydarzeń i spotkań.
W praktyce oznacza to, że nowoczesne kompetencje bibliotekarskie coraz częściej obejmują:
- komunikację,
- storytelling,
- budowanie relacji,
- organizację wydarzeń,
- działania wizerunkowe,
- współpracę ze społecznością lokalną.
Biblioteka przyszłości będzie budowała nie tylko ofertę, ale również tożsamość
W świecie nadmiaru informacji i szybkiej komunikacji coraz większe znaczenie mają miejsca:
- wiarygodne,
- autentyczne,
- budujące relacje,
- tworzące poczucie wspólnoty.
Biblioteki mają dziś wyjątkowy potencjał, aby właśnie taką rolę pełnić.
Bo nowoczesna marka biblioteki coraz rzadziej opiera się wyłącznie na instytucji.
Coraz częściej opiera się na ludziach, doświadczeniach i relacjach budowanych wokół wspólnej przestrzeni kultury i społeczności.